بسیاری از معاندین اسلام از این خطبه بر علیه اسلام بهره برداری میکنند. ما به هردو ترجمه میپردازیم و در انتها ترجمه صحیح را با ذکر دلیل مشخص خواهیم کرد :

مَعاشِرَ النّاسِ، اِنَّ النِّساءَ نَواقِصُ الاْيمانِ، نَواقِصُ الْحُظُوظِ،  نَواقِصُ الْعُقُولِ. فَاَمّا نُقْصانُ ايمانِهِنَّ فَقُعُودُهُنَّ عَنِ الصَّلاةِ

 وَالصِّيامِ فى اَيّامِ حَيْضِهِنَّ.

وَ اَمّا نُقْصانُ حُظُوظِهِنَّ فَمَواريثُهُنَّ  عَلَى الاَْنْصافِ مِنْ مَواريثِ الرِّجالِ.

وَ اَمّا نُقْصانُ عُقُولِهِنَّ فَشَهادَةُ  امْرَاَتَيْنِ كَشَهادَةِ الرَّجُلِ الْواحِدِ. فَاتَّقُوا شِرارَ النِّساءِ، وَ كُونُوا مِنْ خِيارِهِنَّ عَلى حَذَر،

 وَلاتُطيعُوهُنَّ فِى الْمَعْرُوفِ حَتّى لايَطْمَعْنَ فِى الْمُنْكَـرِ.

 
اى مردم، زنان از نظر ايمان و ارث و عقل ناقصند. اما نقصان ايمانشان به اعتبار معاف بودن از نماز و روزه  در ايام قاعدگى است. اما نقصان ارثشان به اعتبار اينكه سهم ارث آنان نصف سهم ارث مردان است. اما نقصان عقلشان، به اعتبار اينكه شهادت دو زن برابر شهادت با يك مرد است. از بَدان آنان بترسيد، و از خوبانشان بر حذر باشيد، و در امور پسنديده از آنان پيروى نكنيد تا در اعمال ناشايسته طمع پيروى نداشته باشند.

هیچ وقت همه چیز درست نمی شود، چون توقعات ما بیشتر می شود و تغییر می کند.

هیچ قله ای آخرین قله نیست.

رسیدن غم انگیز است، راه بهتر از منزلگاه است.

برویم بی آنکه به رسیدن بیاندیشیم

اما واقعا برویم.

نادر ابراهیمی

بعد از مدتی نسبتا طولانی دوباره برگشتم تا وبلاگ نویسی کنیم.

دلیلش مشغله زیاد بود.

البته ازدواج هم بی تاثیر نبوده.

با آرزوی سربازی و شهادت در لشکر امام زمان عج 

.....معرفت به قدر انسان، معرفت به خدا، به غيب، به يوم الآخر(معاد) و به وحي را به دنبال مي‌آورد.كه :

من عرف نفسه فقد عرف ربّه

و ايمان به انسان و ارزشهاي او، ايمان به خدا و غيب و يوم الآخر و وحي را بارور مي‌سازد.

انساني كه خود را باور مي‌كند و به خود ايمان مي‌آورد، اينها را مي‌خواهد، نه آنكه بداند معاد هست كه معاد را مي‌خواهد.

فرق است كه بداني داماد مي‌شوي و يا آنكه بخواهي داماد شوي.

اگر تمامي آنچه را كه همه آدم ها در طول تاريخ به دست آورده اند و اگر تمامي ثروت و قدرت و رفاه و لذّت تمامي آن ها را، تو به تنهايي صاحب شوي بدان، اين همه از تو كوچكتر و بي ارزش تر است،كه تو يك لحظه ات را براي آن فدا كني

.

اين ها همه براي تو و به خاطر تو بوده اند و سزاوار نيست كه تو عمر خودت و وجود خودت را براي آن ها بگذاري......

تمام هستي به تو منتهي مي‌شود و تو بايد به خداي هستي منتهي شوي.

وَأَنَّ إِلَى رَبِّكَ الْمُنتَهَى ﴿۴۲/نجم﴾

همانگونه كه امام اولياء علي عليه السلام فرمود:

به خدا دنياي شما در نظر من از

 آب بيني بز

استخوان ليسيده در دست جذامي

و لنگ كفشي پاره

بي ارزش تر است.

معجزات، روشنگر ارتباط ولي و رسول با حق است.

و در رابطه با معجزه اين مختصر را ميگويم كه در برابر شبهه ها و وسوسه ها مسلّح باشي، چون معجزات مخالف عقل و علم نيست.

تمامي هستي، معجزه اي است كه ما با آن مأنوس شده ايم و تمام معجزات، طبيعت هايي است كه هنوز با آن ها آشنا و مأنوس نشده ايم. 

طبيعت، معجزه مأنوس و معجزه، طبيعت مجهول و نامأنوس است.

با اين توضيح در برابر شبهه ها مي تواني مقاوم و مهاجم باشي. 

كل يوم عاشورا ...

هفتاد و دو ماه ظهر عاشورا شق القمر امام را ديدند

هفتاد و دو پشت آسمان خم شد، وقتي كمر امام را ديدند

هفتاد و دو ذبح و يك خليل الله، در عزم خليلِ حق خلل؟ هرگز

در سير و سلوك في سبيل الله تعظيم به هيبت هبل؟ هرگز

در هلهله ي بتان هرجايي اينگونه كه ديد خود شكستن را؟

افروخت شراره ستم سوزي، آموخت ره زخويش رستن را

بنگر حركات نور اعظم را، در ورطه تشنگي تلاطم كرد

هفتاد و دو كشتيِ نجات آورد، هفتاد دو نوح وقف مردم كرد

هفتاد و دو كاروان و يك سالار، هفتاد و دو واحه روبرو دارد

گاهي زتنور و گاه بر نيزه با امّت خويش گفتگو دارد

آن اسوه پاكباز مي‌گويد: آنان كه ز راز مرگ آگاهند

در دشت جنون ز پا نمي‌افتند، بر مركب خون هماره در راهند

هفتاد و دو صف، فشرده چون پولاد، هفتاد و دو قبضه موم در يك مشت

هفتاد و دو سر سپرده مولا، تسليم اشاره هاي يك انگشت

انگشت اشارتي كه او دارد فردا به مصاف مي‌برد ما را

فردا كه ز نيزه مي‌دمد خورشيد، فردا كه خروس مرگ مي‌خواند

از خنجر و برگ حجله مي‌بنديم، ما را چو عروس مرگ مي‌خواند

هفتاد و دو لحظه، لحظه پرواز، هفتاد و دو كربلاي پي در پي

هفتاد و دو لحظه سرافرازي،سرهاي بريده، خون چكان برني

اللهم عجل لوليك الفرج

روح شهدا

حسین بن علی علیه السلام یک روح بزرگ و یک روح مقدس است. اساسا روح که بزرگ شد تن به زحمت می افتد و روح که کوچک شد تن آسایش پیدا می کند..... وقتی که روح بزرگ شد جسم و تن چاره ای ندارد جز آنکه به دنبال روح بیاید،به زحمت بیافتد و ناراحت شود. اما روح کوچک به دنبال خواهشهای تن می رود و هرچه را که تن فرمان بدهد اطاعت می کند. روح کوچک به دنبال لقمه برای بدن می رود اگرچه از راه دریوزگی و تملّق و چاپلوسی باشد. روح کوچک به دنبال پست و مقام می رود اگرچه با گرو گذاشتن ناموس باشد. روح کوچک تن به هر ذلّتی می دهد برای اینکه می خواهد در خانه اش فرش یا مبل داشته باشد، آسایش داشته باشد، خواب راحت داشته باشد.

اما روح بزرگ به تن نان جو می خوراند، بعد هم بلندش می کند و می گوید شب زنده داری کن. روح وقتی که بزرگ شد خواه ناخواه باید در روز عاشورا سیصد زخم به بدنش وارد شود. آن تنی که زیر سم اسب ها لگدمال می شود، جریمه ی یک روحیه ی بزرگ را می دهد، جریمه ی یک حماسه را می دهد،جریمه ی حق پرستی را می دهد، جریمه ی روح شهید را می دهد.

حماسه حسینی۱ ( استاد شهید مطهری). ص ۳۱

حضرت محمد صلّی الله علیه و آله :

مردی که مهر همسرش را ندهد در نزد خداوند زناکار شناخته می شود

و در روز قیامت از نیکی های مرد به زن می دهند و اگر نیکی نداشت او را به دوزخ می برند.

بحارالانوار علامه مجلسی/جلد۷۳/ص۳۳۳

امروز اگر سری به دادگاه های خانواده بزنیم متوجّه خواهیم شد که عدّه ی نه چندان قلیل،به سبب

 اشتباهات خود در هنگام ازدواج و در طول زندگی،

چگونه در باتلاق گناهانی هم ردیف با زنا قرار گرفته اند؟!

و اینگونه یک امر که باید آن ها را به آرامش برساند تبدیل به

عذاب و بلایی فردی و اجتماعی شده است.

مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ

 وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ

 شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا

 الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ﴿۲۹/فتح﴾

محمد [ص] پيامبر خداست و كسانى كه با اويند بر كافران سختگير [و] با همديگر مهربانند آنان را در ركوع و سجود مى‏بينى فضل و خشنودى خدا را خواستارند علامت [مشخصه] آنان بر اثر سجود در چهره‏هايشان است اين صفت ايشان است در تورات و مثل آنها در انجيل چون كشته‏اى است كه جوانه خود برآورد و آن را مايه دهد تا ستبر شود و بر ساقه‏هاى خود بايستد و دهقانان را به شگفت آورد تا از [انبوهى] آنان [خدا] كافران را به خشم دراندازد خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده‏است .

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ

 شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ ﴿۲۵/حديد﴾

به راستى [ما] پيامبران خود را با دلايل آشكار روانه كرديم و با آنها كتاب و ترازو را فرود آورديم تا مردم به انصاف برخيزند و آهن را كه در آن براى مردم خطرى سخت و سودهايى است پديد آورديم تا خدا معلوم بدارد چه كسى در نهان او و پيامبرانش را يارى مى‏كند آرى خدا نيرومند شكست ناپذير است.

....تو در اين زمانه اگر بخواهي كه كف حادثه ها نشوي و حادثه ساز باشي بايد بيّنات، كتاب و ميزان را داشته باشي و با اين سه وسيله، در تمام جريان هاي فكري و سياسي و اجتماعي، در برابر فريب ها و شيطان ها، قائم و برپا باشي، آن هم قائم به قسط و بر روي ساقه ها و ريشه هاي محكم.

....كسي كه اين سه اصل را داشته باشد گرفتار برخوردهاي سازماني و حزبي يا مرشد و مراد نمي‌شود حتي با بصيرت ديگران، خودش را كور نمي‌سازد كه انسان از كارش به اندازه بصيرتش بهره مي‌برد.

...هر گروهي، چه سياسي، چه ولايتي و چه عرفاني بايد گذشته از مباني و اهداف از اين روش بيّناتي(توجه به اصول) برخوردار باشد. اين اصول در تشكّل و سازماندهي، وضع جديدي را باعث مي‌شود و ظرفيت و حلم را در رهبري ضروري مي‌سازد. ظرفيت و حلم عنصري است كه در مباحث مديريت و تشكّل جديد بايد مطرح شود وگرنه بازي ها و فريب ها هميشه گمراه كننده هستند.

.....ما شاهد بوديم  كه رفسنجاني زيرك و بهشتي مدير، با تمام سازمان گسترده و تشكّل حزبي در برخورد با شيطنت هاي چند رنگ گروه ها و بازي هاي بني صدر چگونه به انزوا كشيده شدند تا آنكه ظرفيت  و حلم امام (ره) همراه آن روش به كمك آن ها آمد و حساب ها را به هم زد.

..... پس در برابر هجوم تبليغات تو هميشه حساب سازمان و حساب شخص و حساب عمل را از يكديگر جدا كن، كه اين سه  هر كدام معيار نقد جدا و روش نقد مجزّا دارند، سازمان با هدف و مباني و با مرام نامه اش و شخص با نيّت و انگيزه اش و عمل با سنّت ها و حدود محاسبه مي‌شوند. ممكن است مرام نامه‌ي يك حزب خوب باشد ولي سازمان و حزبش بي اساس،و همين طور ممكن است نيّت شخص خوب باشد ولي عملش باطل و يا عملش درست باشد و نيّتش فاسد.

نامه هاي بلوغ (استاد علي صفايي حائري/عين.صاد) 

فردي سقراط را به خاطر پدرش به سخره گرفت، سقراط در پاسخ گفت :

تو به پدرانت افتخار مي‌كني، اما من، فرزندانم به من افتخار خواهند كرد.

توپايان افتخار گذشته هستي و من آغازِ فردا .....

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ

فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ.(ابراهيم/۵)

همانا موسى را با معجزات و آيات خود فرستاديم [و به او وحى كرديم] كه قوم خود را از تاريكى‏ها به سوى روشنايى بيرون آور و روزهاى خدا را [كه روزهاى رحمت و عذاب و پيروزى و شكست است] به آنان يادآورى كن ، بى‏ترديد در اين روزهاى خدا براى هر شكيباى سپاس گزارى نشانه‏هايى [از توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا] است .

در خصال صدوق از امام باقر عليه السلام روايت نموده كه فرمود ايّام الله سه روز است :

۱. روز قيام قائم آل محمد

۲. روز رجعت (مرگ)

۳. روز قيامت

مهدي موعود(ج ۱۳ بحار الانوار استاد علامه مجلسي) / ترجمه استاد علي دواني / ص ۲۴۷

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَصْرِ ﴿۱﴾ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ ﴿۲﴾

 إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿۳﴾

به نام خداوند رحمتگر مهربان

سوگند به عصر (۱)كه واقعا انسان دستخوش زيان است (۲)

مگر كسانى كه ایمان آورده و كارهاى شايسته كرده و

همديگر را به حق سفارش و به شكيبايى توصيه كرده‏اند (۳)

 .....زیربنای عمل همین عشق است، زیربنای کارهای خوب و عمل های صالح، همان عشق صالح (ایمان) و معشوق صالح است.

..... کسی که عاشق حق شد، عاشق خلق می شود، که: عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست. و این عشق می شود زیربنای مبارزه و امر به معروف و نهی از منکر...... و کسی که یک پر سبزی را هدر نمی کند و اسراف نمی کند چگونه می تواند خودش باتلاق خلق بشود و آن ها را مطیع و مرید و برده ی خود بسازد و چگونه می تواند که شاهد اسارت و بردگی و در باتلاق رفتن خلق باشد و آرام بگیرد.

کسی که عشق به حق دارد عاشق خلق می شود و آن ها را از بت ها و طاغوت ها و شیاطین نجات می دهد، هرچند به درگیری و مبارزه با آن ها بینجامد، که برای مبارزه آماده است، چه در شکل روشنگریش و چه در شکل فریادگریش و چه در شکل پنهان کاریش و چه در شکل اشکار و مشخصش.

مؤمن نمی تواند بی تفاوت و یا سازشگر بماند. سازشگری و بی تفاوتی با ایمان و بالاتر با توحید نمی سازد.

مؤمن برای انتخاب شکل مبارزه اش ملاک هایی دارد و نورهایی دارد. هدف او و شرایط او و دشمن او شکل مبارزه ی او را مشخص می کند...... به حرف آن هایی که می گویند دلت پاک باشد فریب مخور، دل پاک، عمل پاک می سازد، درخت زنده بار می آورد، مگر اینطور نیست؟

که عاشق حق از یک سو عمل می آورد و شاهکار می آفریند و از یک سوی دیگر همراه و همکار، چون در راه درگیری هایی هست که به تنهایی نمی توان با آن ها روبرو شد.

و عاشق حق به اندازه ی عشقش شکیبایی دارد و صبر و استقامت. آنچه صبر و سازندگی و عمل را پایه می گذارد، ایمان است و حبّ الله است، که:

...وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبّاً لِّلّهِ.... (بقره/۱۶۵)  كسانى كه ايمان آورده‏اند به خدا محبت بيشترى دارند. 

استاد علی صفایی حائری (عین.صاد)

ما،در قرآن به كلمه هايي برخورد مي‌كنيم. اين كلمه ها در زبان ما ، در گفتگوهاي روزمره ما هم جريان دارند و در نتيجه بحران شروع مي‌شود و گره هاي كور‌، سبز مي‌شوند، چون ما به برداشت هايي دست مي‌زنيم كه از عادت هاي ما مايه مي‌گيرند.

ما به هركس كه ساده و جانماز آبكش بود،مؤمن مي‌گفتيم و به هركس كه از ما كنار مي‌كشيد و لب به جام ما نمي‌زد، متقي مي‌گفتيم و هركس كه دست و دل باز مي‌شد، محسن مي‌گفتيم و هركس كه رام مي‌گرديد، صابر مي‌گفتيم و هركس كه دهانش همراه تسبيحش باز و بسته مي‌شد، ذاكر و شاكر مي‌گفتيم. ما به اينگونه با مؤمن و متقي و محسن و صابر و شاكر و ذاكر و ..... عادت كرده بوديم و اكنون كه با قرآن و آن كلمه هاي دقيق و تيپ هاي مشخص برخورد مي‌كنيم، باز همان ها را مطرح مي‌كنيم و همان ها را مي‌فهميم و يا بهتر بگويم نفهميده با آن ها بازي مي‌كنيم و بر آنها ستم مي‌نماييم. اين ستم از آنجا شروع مي‌شود كه ما بدون رسيدن به معني و مقصود، به كلمه ها و لفظ ها رسيده ايم و با الفاظ خالي اُنس گرفته ايم و آنها را در برخوردها به رخ يكديگر كشيده ايم.

اگر ما با حركت فكري همراه مي‌شديم و در خود مي‌جوشيديم و مطلب ها و مفهوم ها را درك مي‌كرديم و آنگاه در به در ، به دنبال كلمه ها مي‌گشتيم، در آن لحظه به يك كلمه مي‌رسيديم، از آن بهره مي‌گرفتيم و همچون تشنه هاي به آب رسيده، كلمه ها را قطره قطره مي‌چشيديم و جذب مي‌كرديم.

ما پيش از آنكه تشنه شده باشيم، نوشيده ايم و پيش از آنكه به اشتها آمده باشيم و با سؤال ها گلاويز شده باشيم، خود را تلنبار كرده ايم و پيش از آنكه به معناها دست يافته باشيم، به كلمه ها رسيده ايم و اين است كه باد كرده ايم و با آنكه زياد داريم، مريض و بي رمق هستيم و به امتلاء ذهني و پرخوري دچار شده ايم.

اسفناك اينكه، اين بيماري و اين پرخوري همه گير شده و اسفناك تر اينكه اين بيماري در ابتدا به عنوان يك افتخار و نشانه ي سلامتي و روشنفكري هم قلمداد مي‌گردد، اما رفته رفته سنگيني و خستگي و ضعف ذهني را به دنبال مي‌آورد و روشنفكر تلنبار شده را به بن بست مي‌رساند.

اينها با اينكه خيلي دارند، فقيرند، چون پيش از سؤال به جواب‌ها رسيده اند و پش از عطش، به آب.

دواي اينها همان سؤال هاي بنيادي است كه بتواند به تفكرات آن ها سازمان بدهد، تا بتوانند با تفكرات سازمان گرفته، به مطالعات خويش سر و ساماني بدهند و آن را هضم كنند و شيره كشي نمايند.

هيچ چيز بي حاصل تر، از اين مطالعات دستوري و كتاب خواندن هاي پيشنهادي نيست، كه پيش از طرح سؤال و جوشش پرسش ها گريبانگير تازه راه افتاده ها و نو مسلمان هاي شعار زده مي‌شود.  

استاد علي صفايي حائري (عين.صاد)

تغيير مناسبات سياسي در ليبي

حزب الله را هرچه اميدوارتر به بازگشت رهبرش مي‌كند.

انشاء الله

فان حزب الله هم الغالبون

اميرالمؤمنين عليه السلام

براي من راه باز است كه بهترين نان ها، خورشها و لباس ها را انتخاب كنم، هيهات كه من مغلوب هواي نفس بشوم و حرص مرا به دنبال خود بكشد.

نامه ۴۵ نهج البلاغه

راه لذت از درون دان نز برون                                                        احمقي دان جستن از قصر و حصون

آن يكي در كنج زندان، مست و شاد                                             آن دگر در باغ، ترش و بي مواد

خدایا بربلا صبر میکنم و به رضای تو تسلیمم.

.

.

.

.

.

در بلاد شيعه هم غريب و مظلوم

امروز هفتم ربيع الاول

شب شهادت پدر امام زمان (عج)

امام حسن عسگري (ع)

به ندرت مي‌توان تالاري در تهران پيدا كرد كه در آن مراسم جشن ازدواج نباشد.

آغاز ماه ربيع الاول مبارك.

اللهم عجل لوليك الفرج

به ياد روزي كه حاج منصور ارضي اين نوحه ي مشهور را خوند.

به ياد روزي كه در راه مدينه با اين شعر زيبا به فيض رسيديم.

حضرت زهرا (سلام الله عليها):

هركس براي حسنم اشك ريزد در قيامت چشمانش گريان نخواهد شد.

اي نگار نازنين فاطمه

يادگار آخرين فاطمه

نام زهرا بهر قرآن شد نگين

نام تو نقش نگين فاطمه

خلقت من بهر عشق روي تو

رخ عيان كن محجبين فاطمه

ساكنم بنما به كوي معرفت

آشنايم كن به دين فاطمه

يابن الحسن

همسفر شو در مدينه با دلم

تا درِ بيت الامين فاطمه

كي كني روزي روم من در بقيع

سر گذارم بر زمين فاطمه

خاك ريزم بر سرم محرم شوم

تا شوم خلوت نشين فاطمه

.................................................................

مدينه محفل قرآن

مدينه منزل قرآن

درون دل خبر داري

تو از درد دل قرآن

مدينه شهر پيغمبر

بود كعبه گرفتارت

كه هستي تربت زهرا

چرا با ما نمي‌گويي

حديث غربت زهرا

....................................................

بيا اي خواهرم زينب

ببين جان آمده بر لب

بياور تشتي اي خواهر

فتادم من به تاب و تب

حسن جانم حسن جانم

دلم شد خون ز زهر كين

بيا يك دم برم بنشين

شدم راحت ز محنت ها

بيا اي خواهرم زينب

حسن جانم حسن جانم

اللهم عجّل لوليك الفرج

هرثمه بن سليم

او از ياران امام علي عليه السلام در صفّين بود امّا در روز عاشورا در كنار پسر سعد قرار گرفت.

هرثمه در آن روز با ديدن درختي به ياد خاطره اي افتاد و اين يادآوري سبب دگرگوني دروني او شد و با جدا شدن از سپاه كوفه، روز عاشورا سوار بر اسب خود به ديدار امام (ع) آمد و خاطره خود را بازگو كرد و گفت: هنگامي كه همراه علي (ع) از صفّين بر ميگشتم، ايشان در همين مكان پس از نماز صبح مشتي خاك برگرفت و با صداي بلند فرمود:

خوشا به حال تو اي خاك! گروهي از تو بر انگيخته مي‌شوند كه بي حساب وارد بهشت مي‌شوند.

آنگاه امام حسين عليه السلام پرسيد: اكنون از ياران پسر سعد هستي يا از ياران ما ؟ هرثمه گفت:

از هيچ يك!! اكنون در انديشه‌ي اهل و عيال خود هستم!!

تحليل:

اين ها نشان مي دهد برخي از مردم ممكن است امام را دوست داشته باشند ولي وقتي پاي تهديد و تطميع به ميان آمد به جنگ با همان امام محبوب خود رفته، سرش را از بدن جدا نموده و فرزندانش را به شهادت برسانند.

بنابراين....

نه تنها درك عظمت ولايت بلكه حتي محبّت عادي نسبت به مقام ولايت نيز نميتواند

انسان را از خطر درگيري با امام باز دارد.

۱. دور شدن از ذكر خدا كه مظهر آن نماز است.( جدا كردن حساب خدا و معنويت از زندگي)

۲. اتبعوا الشهوات يعني دنبال شهوتراني ها و هوس ها و در يك جمله دنياطلبي و به فكر جمع آوري ثروت و مال بودن و فراموشي آرمان هاي اصلي.

.....................

لازم است ذكر كنيم قدرت و ثروت بد نيست و اينكه انسان به آن سرگرم شود و در راه درست استفاده نكند عيب است.

حضرت آقا در ۲۲/۹/۸۸ و در جمع طلّاب و روحانيون فرمودند:

در قران نسبت به اولياي الهي سه تعبير وجود دارد:

۱. يك تعبير تعبير ولايت است.

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ ﴿۵۵/مائده﴾

ولى شما تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‏اند همان كسانى كه نماز برپا مى‏دارند

و در حال ركوع زكات مى‏دهند. 

معلوم است كه پيوند، ارتباط، معرفت اينها داخل در زيرمجموعه ي ولايت است.

۲. تعبير دوم، بحث اطاعت است.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ

وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ﴿۵۹/نساء﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد

پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد

آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد

اين بهتر و نيك‏فرجام‏تر است.

در ميدان عمل بايد اطاعت و پيروي كرد.

۳. و در بحث سوم مؤدت مطرح مي‌شود.

ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى

وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳/شوري﴾

عزّت را از ايراني بياموز

تبيين استراتژي "بازي در زمين حريف" از زبان

 مؤلايمان

حضرت امير عليه السلام

پيش از آنكه آنان (دشمنان) با شما بجنگند با آنان بجنگيد، به خدا سوگندملّتي كه در درون خانه ي خود مورد حمله قرار گيرد ذليل خواهد شد. 

و امّا امروز....

عراق

افغانستان

 ايران با عزت ( استفاده از مدل بازي در زمين حريف)

نفوذ همه جانبه انقلاب اسلامي در جهان

نفوذ اقتصادي (سمند:خودروي شخصي چاوز)

اين بازي ادامه دارد....

.....

اللهم عجّل لوليك الفرج

فوتباليست هاي مسلمان در كجا قرار دارند...!

پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله

زماني كه مردم به علما و روحانيون بغض بورزند ۳ بلا براي آن ها مي‌ماند:

۱. رفتن بركت از مال ها

۲. تسلط يك امر كننده ظالم بر مردم

۳.خالي بودن از ايمان در هنگام مرگ

اميرالمؤمنين عليه السلام

اگر شب كسي را در هنگام گناه ديدي، صبح او را به چشم گناهكار نبين،

شايد كه توبه كرده باشد.

حضرت مهدي (عجّل الله تعالي فرجه الشريف) در بياناتي به علي بن مهزيار محتواي سوره فجر را ياد آوري مي‌كنند و تكاثر طلبي و بي خبري از محرومان جامعه را موجب دور ماندن مردم از خود دانسته و در جواب كلام ابن مهزيار كه گفته بود :

 اي آقاي من، چرا تاكنون كسي را نيافته ام كه مرا به نزد شما راهنمايي كند؟!

فرمودند:

لم تجد احدا يدلك ؟ لا، ولكنكم كثرتم الاموال، و تحيرتم علي الضعفاء، و قطعتم الرّحم الّذي بينكم، فاي عذر لكم؟

يعني: كسي را نيافتي كه تو را راهنمايي كند!؟ نه ليكن شمااموالي انباشتيد و ضعفاي مؤمنين را در حيرت افكنديد و پيوند رحمي كه در ميان خود داشتيد قطع كرديد، ديگر چه عذري براي شما خواهد ماند؟

به عبارتي ديگر

راز غيبت امام در بي توجهي شيعيان به روابط انساني عنوان شده است و به همين طريق

راز ظهور ايشان

نجات انسان و انسانيت خواهد بود.

الحياه ( ترجمه احمد آرام)

جلد۶ / ص ۶۹۳-۶۹۴